28 september 2026
Een afscheid hoeft niet in een vast stramien te passen
Een afscheid hoeft niet te bestaan uit een traditionele plechtigheid met aula en condoleanceregister. Ik zoek samen met de familie naar een vorm die klopt voor de mensen die achterblijven.
Steeds vaker merk ik dat families zoeken naar een andere vorm van afscheid dan de traditionele plechtigheid met aula en condoleanceregister. Dat mag.
Een vorm die bij de familie past
De ene familie kiest voor een korte stille plechtigheid met alleen de naaste kring. De andere wil juist een middag vol verhalen en gelach met muziek die bij die persoon paste in een brasserie in plaats van een uitvaartcentrum met een gesloten kist en een drankje na afloop. Beide zijn evengoed een waardig afscheid.
Mijn uitgangspunt is steeds hetzelfde: niets is verplicht en alles gebeurt in overleg. Een aula, een condoleanceregister en een vast programma zijn allemaal onderdelen die kunnen maar niet moeten. Wat wel altijd overeind blijft is dat het klopt voor de mensen die achterblijven.
Buiten de gebaande paden
Als zelfstandig uitvaartverzorger hoef ik geen pakket te volgen. Als een familie iets wil dat buiten de gebaande paden ligt ga ik daarom gewoon op zoek naar hoe dat wel kan.
Twijfelt u nog over de vorm van een afscheid, praat er gerust over. Ook als u nog niets concreets voor ogen heeft.